Soms worstel je met een deel van je lichaam, soms ben je dankbaar voor alles wat het voor je doet. Dit is mijn verhaal over mild zijn en mijn buik weer zien zoals hij is. Als jong meisje had ik al een bol buikje. En deze is met mij meegegroeid door de jaren heen en is er nog steeds. Ik heb er wisselende emoties en gevoelens over. Enerzijds vind ik mijn buik te dik, te aanwezig en zit een bloes al gauw te strak. Mijn snoepverslaving is daar natuurlijk ook debet aan dat weet ik. Maar ondanks lijnen en diëten om slank te worden blijft mijn buik bij mij. Door de jaren heen ben ik dat wel gaan accepteren.
Anderzijds waardeer ik mijn buik.
Ik heb gezonde kinderen gedragen en gebaard. Ik was blij met mijn zwangerschappen in mijn dertiger jaren, dat ik de embryo’s in mijn buik een veilige plek mocht geven om tot gezonde baby’s te groeien. Mijn buik geeft ook royaal huisvesting aan mijn emoties, organen en spijsvertering. Ze zijn allemaal gezond en wel. Een buikvet wordt gemeten In de buikomtrek en daar zit ik wat boven de ideale norm. Kruidenthee, gember drankjes, voldoende rust en bewegen helpen bij het verminderen ervan.
Sterker en veerkrachtiger
In mijn massagepraktijk, of salon zoals ik het liever noem omdat het een vriendelijker en aardiger woord is, ontmoet ik vaak mensen die iets vinden van hun lijf. Een lichaamsdeel waar ze moeite mee hebben en niet blij mee zijn. Dat herken ik.
Lichaamsbewustzijn is heel fijn om jezelf en je lichaamssignalen te (h)erkennen en ernaar te handelen, het is een voortdurende groei in je persoonlijke ontwikkeling. Het maakt je sterker en veerkrachtiger. Een negatief zelfbeeld daarentegen maakt dat je jezelf voortdurend corrigeert in plaats van ondersteunt, waardoor zelfliefde langzaam verschraalt.
Herkenning creëren
In het magazine Flow las ik een interview dat was opgebouwd rond vijf vragen die iemand uitnodigden om naar binnen te luisteren. Dat raakte me en inspireerde me om zelf mensen op deze manier te interviewen en hun verhalen te delen in een blog. Niet alleen om ervaringen uit te wisselen, maar om herkenning te creëren en lezers te laten voelen dat ze niet de enigen zijn. Ik geloof dat het lezen van eerlijke, persoonlijke verhalen helpt om stil te staan bij wat je voelt, weer contact te maken met je lichaam en je lichaamsbewustzijn. Van daaruit word je milder naar jezelf en accepteer je je lichaam zoals het is. Om ruimte te maken voor een relatie met jezelf die minder oordeelt en meer draagt.
Inmiddels heb ik twee vrouwen geïnterviewd, de een vindt zichzelf te klein. De ander vind haar neus te groot. Dat geeft hen persoonlijke struggels.
Mini oefening naar lichaamsbewustzijn
Neem vandaag één momentje om echt stil te staan bij wat je voelt in je lichaam — zelfs 30 seconden. Voel je adem, je voeten op de grond, je schouders. Alleen al dat kleine contact geeft je lichaam het signaal: ik zie je, ik luister naar je. Het is een mini-stapje naar lichaamsbewustzijn en mildheid en verbinding… en elke stap telt.
Carla Pleijers